To niebywałe, jak nagle, tak zupełnie znienacka jedna książka może wywrócić, zaburzyć nasze myśli, które dotąd biegły utartym, przewidywalnym torem. I nic nie wskazywałoby, że kiedykolwiek może on ulec jakiejkolwiek zmianie. Nawet czytając kolejne książki i to dość różne książki powoli traciłem nadzieję, że znajdę w nich cokolwiek zaskakującego. Taki ustalony rytm myśli, rutyna oczekiwań, czy może bardziej rutyna braku oczekiwań. A tu proszę. Kilka tygodni temu kupiłem w końcu książkę autorstwa portugalskiego pisarza Fernando Pessoi pt. „Księga Niepokoju”. Bardzo długo, niezwykle długo zbierałem aby ją sobie kupić. Ba nawet gdy ją kupiłem jakoś nie miałem sił, czy odwagi aby zacząć ją czytać, ale gdy zacząłem jakby mgła opadła z moich oczu. A jednak wciąż są książki, które są w stanie mnie poruszyć, a wręcz wstrząsnąć, przeszyć mnie na wskroś. Poniżej zamieszczam jeden krótki fragment z tej książki:
Ach, rozumiem Kierownik Vasques to życie. Życie monotonne i konieczne, władcze i nieznośne. Ten banalny człowiek reprezentuje banalność życia. Jest dla mnie wszystkim z zewnątrz, bo dla mnie życiem jest wszystko, co zewnętrzne.
A jeżeli biuro przy Ruad os Douradores reprezentuje dla mnie życie, to w takim razie czwarte piętro, na którym mieszkam przy tej samej Ruad os Douradores, reprezentuje dla mnie sztukę. Tak, sztukę, która mieszka na te samej ulicy, co życie, tyle że pod innym numerem. Sztukę, która czyni życie lżejszym, lecz nie pozwala lżej żyć, która jest równie monotonna jak życie, tyle, że w innym miejscu. Tak, Ruad os Duaderos zawiera dla mnie znaczenie wszystkich rzeczy i rozwiązanie wszystkich zagadek – z wyjątkiem tej dlaczego istnieją zagadki. Bo ta nie ma rozwiązania.
Fernando Pessoa „Księga Niepokoju”, Wydawnictwo LOKATOR 2024, str. 47.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz